Inugarullit - Mity dla Dzieci

Daleko na północy Ziemia przez większą cześć roku pokrywa jest śniegiem. To tak, jakby zima trwała wiele miesięcy. Ta kraina nazywana jest Arktyką. Mieszkają tam rogate renifery. Po puszystym śniegu spacerują wielkie, białe niedźwiedzie polarne. Są także foki, które w słoneczne dni wylegują się na brzegu. Lodowe pustynie wydają się ciche, ale skrywają też swoje tajemnice. Pod łapami tych zwierząt śnieg skrzypi w mroźne dni. Ale nie zawsze tak jest. Czy wiecie, kto chodzi po śniegu i nie zostawia na nim śladów? To małe, wesołe stworki zwane Inugarullitami, o których sobie dziś opowiemy.

Arktykę zamieszkują także ludzie, Inuici, zwani potocznie Eskimosami. To lud, który ubiera się w ciepłe futra i mieszka w lodowych, okrągłych domkach igloo. Spotkać ich można na Grenlandii, wielkiej lodowej, wyspie, a także Alasce w Ameryce Północnej oraz na Syberii w Azji. Opowiadają oni sobie o spotkaniach z Inugarullitami, małymi skrzatami, które są bardzo pomocne.

Inugarullit chowający się przed człowiekiem
ChatGPT 2026

Inugarullici, podobnie jak ludzie, żyją w społeczeństwach. Mają rodziny, mieszkają w wioskach, budują domki czy używają narzędzi. Są niskiego wzrostu, jak dzieci. Mają ciemne oczy i spiczaste uszy. Ubierają się podobnie jak Inuici, w grube, ciepłe futra, które chronią ich przed mrozem w zimnym, arktycznym klimacie. Wobec ludzi potrafią być zarówno pomocni, jak i złośliwi. Są strażnikami przyrody i nie podoba im się, gdy ktoś ją niszczy. Jeśli dana osoba jest dobra, szanuje zwierzęta i rośliny, pomagają jej znaleźć zgubione rzeczy, czy odprowadzić do domu, gdy człowiek zabłądził, zwłaszcza podczas burzy śnieżnej. Jeśli jednak zauważą, że ktoś jest niemiły dla zwierząt czy niszczy rośliny, złośliwie chowają jego rzeczy czy też same wyprowadzają człowieka na manowce.

Są niesamowicie silne, bo pomimo małego wzrostu, potrafią przenosić przedmioty o wiele większe i cięższe od nich samych. Maszerują bez zmęczenia przez bardzo długi czas, nawet przez wiele dni, i potrafią pokonywać długie dystanse. A jak już chodzą po śniegu, to jak wspominałem, nie zostawiają po sobie śladów stóp. Zauważeni przez ludzi, stają się niewidzialni, albo zamieniają się w kamień. Dlatego tak trudno je dostrzec, bo bardzo dobrze potrafią się ukrywać. Miejsca, które uważano za niewidzialne siedliska Inugarullitów obdarzano czcią i szanowano, by nie zakłócać spokoju tych małych stworków.

Wioska Inugarullitów
ChatGPT 2026

A co Wy sądzicie o Innugarulitach? Ich nazwa jest długa i trudna, ale spróbujmy wymówić ją razem. I-nnu-ga-ru-llit. Inugarullit. Brawo! Jeśli kiedyś uda Wam się spotkać ten małe stworki, będziecie wiedzieli, jak je nazwać. Na dziś to tyle. Do usłyszenia w następnej słuchance o mitologicznych istotach.